Te Anau 6-10 dec 2024

Kia Ora!

Het is al weer een tijdje geleden dat we iets van ons hebben laten horen. De afgelopen dagen was het bereik voor internet dramatisch. Het lijkt op de accomodatie waar we nu verblijven wat beter, dus het toetsenbord er maar weer bij gepakt. Ja, ja de Action had een toetsenbord die je in kunt klappen voor maar een paar euro. Ideaal om de verslagen te typen.

Maar goed, waar waren we gebleven. De skydive is geweest en na alles weer in de auto gehesen te hebben, zijn we weer op pad gegaan naar de volgende locatie, Te Anau. Dit plaatsje ligt nog zuiderlijker en bij de Fjorden. Onderweg prachtige landschappen gezien. We blijven ons verbazen over de schoonheid van het land, wat een prachtige natuur. Het appartement was prima, ruim en netjes. Daarna het dorp in op zoek naar het informatie centrum, want we hebben wat plannen waar we graag informatie over willen. De dame heeft ons allerlei informatie gegeven over mogelijkeheden om de fjorden per boot te verkennen en welke wandelingen er te doen zijn. Op het terras in de zon onder het genot van een lekkere cappucino en warme chocolademelk besloten wat we de komende dagen gaan doen. De dag afgesloten met een potje yhatzee. Het blijft een felle strijd om de punten.

Vanuit Te Anau loopt de Milford Road naar de Milford Sound, een plaats in de Fjorden. Die weg van 190 kilomter lang is al een attractie op zich. Er zijn zoveel punten waarop je een wandeling kan maken naar een waterval, een meer of stoppen om van het uitzicht te genieten. We zijn zaterdag helemaal naar Milford Sound gereden. Daar zijn we met de watertaxi afgezet om een deel van de Milford Sound Track te lopen. Laat dit punt nu Sandfly Point heten. De favoriete beesten van ons. Jeroen had binnen een mum van tijd zijn korte broek omgeruild voor een lange broek. Ik heb mijn benen ingesmeerd met een middeltje geadviseerd vanuit de i-site. Dat had een typische lucht. Dus als een wandele citronellakaars en als een ingepakte mummie zijn we aan het wandelen geslagen. Langs de denderende rivier omringt door prachtige natuur. Na een aantal kilometer wandelen komen we bij een hangbrug uit bij een waterval. Een prachtige plek voor pauze, maar ja die ellendige beestjes, dus weer terug gelopen en met de watertaxi terug naar het vaste land. In het dorpje hebben we wat gedronken en gegeten. Vervolgens maar bovenaan de lijst begonnen van punten die te zien zijn op de 190km weg. Vanuit de haven hebben we een prachtig zicht op de fjorden. Hopenlijk is het morgen ook mooi weer, want dan gaan we de rondvaart doen. Na in het dorpje alles te hebben bekeken stappen we de auto in en stoppen af en toe bij een waterval, een uitkijkpunt of bij een meer. Wat is het allemaal prachtig. Het lukt niet om alles te bekijken, maar we hebben een mooie dag gehad en genieten van het landschap. Morgen weer een dag.

De volgende dag is het weer helaas een stuk minder, regen. Als Nederlanders zijn we dat wel gewend, maar daardoor is het dus ook bewolkt. We rijden vol goede moed weer de 190 kilomter naar Milford Sound. Onderweg werden we even opgehouden door een kudde schapen die naar een andere weiland moesten. Dat kan hier gewoon en blijft toch leuk om te zien. De werkhonden zitten achterin de bak van auto en houden de boel goed in de gaten.

 Bij de parkeerplaats wachten we even of de regen wat minder wordt, tja, hoe lang zullen we blijven wachten. Uiteindelijk maar gewoon de regen getrotseerd en gewacht totdat we de boot op konden. De tocht door de Fjorden duurt ongeveer 2 uur. Tijdens die tocht wordt er het een en ander verteld over het ontstaan van het gebied en de flora en fauna. Nieuw Zeeland ligt op de grens van 2 tektonische platen, de Indo-Australische en de Pacifische. Dir duwen tegen elkaar aan en bewegen in tegengestelde richting langs elkaar heen. Dit zorgt voor inmense bergen in dit diepe water.

Door de regen zijn er heel veel watervallen te zien en dat is dan wel weer prachtig. Ze weten het leuk te verkopen, want op een mooie dag zouden er nauwlijks watervallen te zien zijn geweest. buiten is het nog wel redelijk uit te houden. Een meneer naast mij maakt het raam droog zodat hij binnen beter naar buiten kijken. De diva ziet dit en wenkt mij dit ook even te doen. De meneer moet hard lachen dat de diva ook graag een droog raam wil.

Verder is het een gigantisch gebied met reuzachtige rotspartijen en bergen. Wat voel je je dan nietig in dit natuurgeweld. Tussen de buien door kunnen we buiten soms even genieten van het zonnetje, met nadruk op even. Het is een gebied waar het ca 200 dagen per jaar regent, dus we hebben gisteren mazzel gehad met het zonnetje. 

Maandag is het 9 december en de verjaardag van Jeroen. We hebben de dag volgepland met een excursie naar Doubtfull Sound, een ander gebied in de Fjorden. Eerst met de boot over het meer, vervolgens met de bus naar de volgende boot. We hebben 3uur door de Fjorden rondgevaren. Ook weer prachtig. Wat het bijzonder maakt is de rust. In een baai werd iedereen verzogt niet te bewegen, telefoons op te bergen en 5 minuten lang compleet stil te zijn. De motoren van de boot gingen uit en dan wordt duidelijk waarom de term Sound of Silence gebruikt wordt in deze omgeving. Het is zo rustig en stil. Jeroen heeft in die 5 minuten bijna een irritante Japanse dame over boord gegooit. Zij dacht overal nog wel even tussendoot te kunne om foto's en filmpjes te maken. Lekker stampen over het dek. Toen ze langs Jeroen wilde heeft hij even duidelijk gemaakt dat ze stil moest zijn. Ik had moeite mijn lachen in te houden. 

Tijdens de cruise was er natuurlijk de mogelijkheid om wat te drinken te halen. Weer een lekkere koffie en chocolademelk en 2 appelmuffins. Dat kwam het meest in de buurt van een taart. Niet echt handig nagedacht van mij was dat ik met alles van beneden naar de bovenverdieping moest en dat kan alleen via een trap buiten. Ik denk dat de deur nog niet dicht zat of het schuim van de koffie en chocolademelk zat overal op m'n shirt  gezicht en handen. Je zou denken dat ik daar met mijn zeilervaring wel aan gedacht zou hebben, niet dus. Het was waarempel weer even een scene uit een aflevering van Buurman en Buurman. Wat een kluns.

We hadden al eerder in een winkel balonnen gekocht waarmee Jeroen op de foto kon. Die hebben we tijdens de cruise opgeblazen en in de bijzondere omgeving foto's gemaakt. Je kon merken dat er weer een jaartje bij gekomen is, want het was even zoeken hoe de 4 en 5 nou vastgehouden moesten worden, dpiegelbeeld, 54, uiteindelijk us get goed gekomen. De crew zag dit en om Jeroen te feliciteren kreeg hij een muffin. De suikertax flink overschreden die dag, maar wel erg attent! Het weer was zoals de afgelopen dagen, wisselvallig, regen, bewolkt en helaas dus niet de mooie vergezichten die er zijn met zon en blauwe lucht. Ondanks dat wss het een leuke dag en dit hebben we afgesloten met een heerlijke steak in een restaurant in het dorp. 

En zo zijn er weer een paar dagen voorbij gevlogen. We hebben nog 1 plaats voor de boeg die nog wat zuiderlijker ligt en dan begint de reis terug omhoog alweer. Het voelt dan toch alsof we dan echt richting het einde van de reis gaan. De reis in Nieuw Zeeland dan. 

Het is weer een heel verhaal geworden en de foto's worden geupload. Dit gaat de ene keer makkelijker en sneller dan de andere keer. Daarnaast is het lastig kiezen, alles is mooi, dus sorry voor de foto spam.

Tot snel!

Jeroen en Marjolijn