Melbourne 16-18 jan 2025

Goede morgen/middag/avond/nacht, 

Het was een uitdaging om alle spullen in de koffers te krijgen. We moesten de auto inleveren, dus daar konden we niets meer in laten liggen. Volgepakt rijden we laatste kilometers in de auto. Het weer is ons goed gezind, want het gaat regenen. We gaan nog door de wasstraat, gaan met de stofzuiger door de auto en gooien de tank vol. Het inleveren van de auto gaat erg makkelijk. Ze doen een vluchtige blik op de auto, kijken of de tank vol zit en schrijven de kilometer stand op. We moeten even wachten op de shuttle bus die ons naar het vliegtuig brengt. Daar aangekomen is een taxi naar het hotel snel geregeld. We hopen dat de kamer al klaar is en anders is er vast wel plek om onze spullen te stallen. Bij het hotel geven ze aan dat we een vroege incheck hebben en de kamer in kunnen. Misschien hebben we dat tijdens het boeken aangegeven, maar dat weten we niet meer. We hebben ook zo veel geboekt. Het maakt verder ook niet uit, want we zijn blij dat we de hotelkamer in kunnen. Er blijkt een groot balkon bij te zitten met zicht op de stad. Na even van het uitzicht te hebben genoten, gaan we de stad verkennen. We besluiten naar de Queen Victoria Market te gaan. Dit ligt om een kleine 10min lopen.

Zoals we gewend zijn in de landen waar we tot nu toe zijn geweest, moet je met de sleutelkaart van de kamer eerst langs een scanner in de lift en vervolgens kun je het knopje indrukken van de verdieping waar je naar toe wilt. We wilden even bij het zwembad kijken op een andere verdieping, maar wat we ook probeerden we bleven op dezelfde verdieping. We zijn maar weer uitgestapt en de deur naar de trap gevonden. Die bleek van binnenuit niet meer open te kunnen, dus wij naar benden lopen en iedere deur proberen. De laatste deed het, die kwam uit in een gang richting de parkeergarage. Dat was eerst weer hannesen met de deur open krijgen. Knop indrukken en dan duwen of trekken. Ja, hij gaat open. Ik ben doorgelopen om te kijken of we daadwerkelijk naar buiten konden terwijl jeroen in de deuropening bleef staan. Eind goed al goed, via de parkeergarage konden we naar buiten. Het was weer een aflevering van buurman en buurman hoor, gelukkig hebben we er hard om gelachen. Straks maar bij de receptie vragen of het kaartje het wel goed doet. 

We lopen door naar de markt en daar aangekomen is het erg stil, wat blijkt op woensdag is de markt pas open om vijf uur 's middags. We pakken Google maps er maar weer bij en lopen naar het centrum. We hebben de wi kels in Melbourne nog niet gezien. Het is wel weer wennen aan de mensen, de auto's en de hoge gebouwen, drukte, pfff... We nemen pauze bij een terras aan het water of eigenlijk is het een terras op het water. Daarna lopen we alleen stuk langs het water en hebben zicht op het terrein van de Australian Open. We lopen er langs en er blijkt een stuk terrein te zijn waar je vanaf een heuvel naar een groot scherm naar de tennis wedstrijd kunt kijken. Daar gaan we naar toe om alvast wat van de sfeer te proeven voor de volgende dag. Na een tijdje wandelen we terug naar het hotel. Droppen onze spullen, er is toch wat gekocht onderweg en gaan weer naar de Victoria Markt. Wat blijkt, het is een groot festijn met allemaal eetkraampjes, foodtrucks en ook nog wat kraampjes met spullen, een soort braderie. We vergapen ons aan de hoeveelheid soorten eten en de drukte, wat een mensen!!! Het gaat van currys, naar Grieks, jamaicaans, Spaans, vis, toetjes, Italiaans, te veel om op te noemen. We kopen her en der wat eten om te proeven en lopen langs de kraampjes om te kijken of er nog wat leuks te kopen is. We luisteren nog even naar de live muziek en gaan moe maar voldaan terug naar het hotel. We vragen de receptionist of het kaartje het doet en die blijkt goed te zijn. Als twee dombo's lopen we achter hem aan en hij legt uit hoe de lift werkt. Er blijkt aan de andere kant van de lift een paneel te zijn voor de laagste drie verdiepingen. Die hadden we helemaal niet gezien, wat stom!!! Hij zegt dat voor dat panneel de kaart niet nodig is. We danken hem voor de uitleg en gaan naar onze kamer.

De volgende dag slapen we lekker uit. Dar gast de een makkelijker af dan ander. Ik heb voor mijn gevoel zes kwartier in het uur gelsapen zoals mijn oma altijd zegt en Jeroen heeft geloof ik schapen geteld en weet ik veel wat allemaal. Zou het de spanning zijn voor het bezoek aan de Australian open vanmiddag? Jeroen haalt broodjes bij de supermarkt om de hoek en op ons terras ontbijten we. Voor de laatste souvenirs gaan we nog wat winkeltjes in en besluiten dan naar het dakterras te gaan waar we ons settelen op de ligbedjes en wisselen baantjes zwemmen af met niks doen in de zon. Daarna is het tijd om ons om te kleden en op weg te gaan naar de Australian Open. Wat een terrein is dat en ook hier lopen weer genoeg mensen rond. Er is een groot kinderplein, overal staan eettentjes en zijn er grote en kleine shops. We eten wat en gaan de winkels door. Jeroen koopt van alles, ik had middags in de stad al een shirt gekocht. Daarna is het tijd om onze stoeltjes op te zoeken in De Rod Laver Arena. Wat is het groot! Het dak is dicht, jammer, het is zo lekker weer! Dan wordt er een grote lichtshow getoont. Ah, daarom is het dak dus dicht. Daarna schuiven de dakdelen uit elkaar en zitten we heerlijk in het avondzonnetje terwijl de spelers de baan betreden. We zien de wedstrijd tussen Sinner, de nummer 1 van de wereld tegen de australische Schoolkate. Later lezen we dat hij half Nederlands is. Het is echt een geweldige sfeer, zeker omdat Schoolkate sterk begingt, het publiek bespeelt en op zweept en zelfs de eerste set wint! Wat een wedstrijd en wat kunnen die kerels hard slaan zeg. Jeroen heeft mooie plekken uit gezocht en kunnen alles prima zien! 

Na de wedstrijd lopen we buiten nog even een ronde, lopen nog een shop binnen en besluiten om de eerste set van de volgende wedstrijd te kijken in de arena. Dit is een dameswedstrijd en het stadion is echt meer dan voor de helft leeg. Wat een verschil met de heren net. Het was wederom een fantastische ervaring en rond middernacht zijn we terug in het hotel. 

Dan breekt de laatste dag aan. We hebben dan toch nog niet genoeg gekocht en we gaan nog een keer naar de Victoria Markt, we zijn er tenslotte nog niet op een ochtend geweest. Dit keer verbazen we ons over de hoeveelheid kraampjes waar van alles te koop is. Help! Hand op de knip, het past niet meer in de koffers!!! Toch komen we weer terug in het hotel met drie volle plastic tassen. We zien wel hoe we het mee krijgen. We nemen de vuurdoop voor het gebruik maken van een uber. Binnen no time staan we met de strandspullen beneden klaar en is de taxi er. We gaan naar St Kilda Beach. Het is niet zo bloed heet, wat wij niet erg vinden, maar de wind is toch vrij pittig en dat maakt het in de loop van de dag wel fris. Na een lunch liggen we nog even op het strand. Terug in het hotel lopen we gelijk door naar de ligbedjes langs het zwembad uit de wind. Heerlijk!!! Als de zon verdwijnt achter de gebouwen maken we ons klaar voor de laatste wandeling naar de stad. We zoeken een tentje langs het water, rivier de Yarra en hebben nog een mooie avond. Lekker eten, drinken en mensen kijken. 

Dan breekt de dag van vetrek aan. Alles moet in de koffers, met wat gepuzzel, lichte dingen in de grote koffer, zware dingen in de handbagage past alles erin. We checken uit, wachten even op de taxi en bij het vliegveld aangekomen, wegen we onze koffers. Allebei netjes binnen de marge. Toch gek, want ze wegen de handbagage niet en dat is zeker heel veel. Na de check en bagage drop of, zoeken we een plekje om wat te drinken en pakken we de dobbelstenen er nog maar eens bij om de tijd te doden. Dan is het tijd om te boarden, we staan in de rij te wachten als blijkt dat er een half uur vertraging is, maar de aankomsttijd blijft hetzelfde. We zullen wel wind mee hebben. In het vliegtuig blijkt de stoel naast ons leeg en kan ik opschuiven en bij het raam zitten en hebben we beide lekker de ruimte. Op naar Hongkong en dan Amsterdam! 

Groetjes, 

Jeroen en Marjolijn