Eerste week januari!

Hallohallo!

Oud en nieuw ligt al weer even achter ons, maar wat blijven de herinneringen fantastisch om dat meegemaakt te hebben in Sydney. Na de dagen in deze drukke stad doorgebracht te hebben, zijn we verder naar het zuiden gereden, naar Bowral. Dit plaatsje ligt vlak bij Kangeroo Valley. Tijdens de autorit zakte de temperatuur van tegen de 30 graden in Sydney naar 17 graden in Bowral, brrr... fris. Het huisje was nog niet klaar en de kou trotserend zijn we het dorpje doorgelopen, wat winkeltjes bekeken, boodschappen gedaan en om op te warmen warme chocolademelk en cappucino genuttigt op het terras. Wel overdekt, want regen hangt in de lucht. Het is wel even wennen die lagere temperaturen. Net op tijd konden we het huisje in, want het begon te regenen. Wat een grauw en saai weer, wat gaan we doen? In een van de winkels spraken we een medewerker die ons wat tips heeft gegeven van dingen die mooi zijn om te bezichtigen. Uiteindelijk de regenjas er maar weer bijgepakt en met de auto op pad gegaan naar een waterval met een prachitg uitkijkpunt. We zijn natuurlijk flink verwent door alle mooie watervallen in Nieuw Zeeland, maar toch wilden we een kijkje nemen. Tja, waar het uitzicht op papier als prachtig beschreven werd, gooide het weer toch enig roet in het eten. Bekijk de foto's maar om zelf een oordeel te geven over het prachtige uitzicht 😉. De auto uiteindelijk maar weer ingestapt om op zoek te gaan naar kangoeroes. Het lijkt op het spotten van wilde zwijnen in de buurt van Gortel. We hebben wel een paar kangoeroes gezien, maar toen we iets terug wilden rijden om ze goed te kunnen fotograferen, vluchtten ze het bos weer in. Paparazie zijn is wat dat betreft niet helemaal voor ons weggelegd. Hopen dat we de komende tijd nog kansen hebben om ze te spotten. 

De dag erna weer op pad gegaan naar Jervis Bay. Het staat bekend om de witte stranden, dus we zijn benieuwd. We kunnen op tijd het appartement in en het strand is een paar minuten lopen. Het blijkt inderdaad mooi wit zand, prachtig om te zien. Doordat we in een baai liggen, hebben we niet al te veel wind. Ook wel eens lekker, want het zand zit door de wind soms echt overal. De zee is heerlijk en als kleine kinderen duiken en springen we de golven door of in. Prachtig! Toen de zon meer en meer achter de bomen verdween, hebben we onze spullen gepakt en zijn over de rotsen naar het nabijgelegen strand gelopen om daar nog een stuk te wandelen met de voeten in zee en te genieten van weer een andere uitzichten. Gelukkig hebben de afgelopen weken goed geoefend met lopen over rotsen en voelen we ons al echte klimgeiten. Op de weg terug wilde een local erg graag een praatje met ons maken. Erg leuk, maar stop er een kwartje in en hij bleef maar praten. Over zijn reis naar Europa meer dan 40 jaar geleden. Tja, hoe kap zo'n gesprek vriendelijk af? Op het terras bij het appartement met zicht op de zee hebben we na het eten maar weer eens een potje yahtzee gedaan. Voor mij een diepe zucht, want wat heeft Jeroen een geluk met dat spel!

Gelukkig hebben we dag erna weer een lekker zonnetje. We zijn op tijd opgestaan en met de koelbox in de auto wilde we naar hayems Beach rijden. Dat staat dus bekend als het witte strand. De parkeerplaats was helaas al vol. We zijn terug gereden en hebben op een andere plek de auto geparkeerd om vervolgens zo'n 20minuten te lopen naar het strand. Het blijft nooit vervelen om lekker op het strand te liggen, slapen, lezen, zonnen en af te koelen met een duik in het water en lekker te dobberen in de zee. We kregen zelfs nog bezoek van een aantal dolfijnen. We konden ze goed zien vanaf het strand! De wind zorgde hier voor wat frisheid en veel zand, dus de weg terug maar ingezet naar de auto. Bij het passeren van een andere baai, stonden we even van het uitzicht te genieten bij de rotsen uit de wind, heerlijk! Alles laten vallen en daar nog een tijdje genoten van de zon. Wat een prachtige strand dagen!!! 

Aangezien we nog niet genoeg strand hebben gezien en het in de ochtend erg mooi weer zou zijn, hebben we het strand eerst nog maar opgezocht. Wat genieten! Begin van de middag zijn we de auto toch maar ingestapt voor de rot naar Tura Beach. Een flink stuk rijden, maar we werden zeer vriendelijk ontvangen door de BenB eigenaar. Zwembad in een mooi aangelegde tuin. Hij vertelde ons dat hier regelmatig kangoeroes rondhuppelen. Oeh, Marjolijn zou ze zo graag willen zien!!!! Jeroen heeft ze bij zijn vorige reis in Australië al gezien. Na boodschappen gedaan te hebben en het strand even te hebben bezocht, hebben we na het eten nog even het zwembad getest. Vervolgens binnen in de airco een potje yathzee, want buiten was het echt strandje koppakking lek. Over de uitslag heeft Marjolijn geen actieve herinneringen. Het werd al donker en opeens zagen we een beest over de rai g van het balkon lopen, schrikken! Wat het was? Een steenmarter ofzo? Alle kleding die hing te drogen maar naar binnen gehaald. Geen kangoeroes nog gezien... 

Het was inclusief ontbijt, dus bed uitrollen en zo aanschuiven op het balkon, lekker! Omdat we er nog geen genoeg van hebben gekregen, zijn we naar het strand gegaan. Dit leek wel geel zand vergeleken bij het witte van de vorige plaats. De zee was best krachtig, dus we zijn er niet ver in gegaan. Toch was het prima vertoeven hoor. Helaas sloeg het weer snel om, bewolkt en het werd frisser. Spullen gepakt en bij het zwembad nog even gelegen, totdat het echt begon te regenen. Onder de overkapping nog een potje gedobbelt en jeroen heeft daarna ingelogd op Home DNA om voor de tweede fase van zijn nieuwe huis weer keuzes door te geven. Terwijl we daar mee bezig waren zag ik kangoeroes op het grasveld grazen. Ik sloeg Jeroen zij been bijna doormidden van enthousiasme, oeps... Wat gaaf!!!!

De eigenaar vertelde dat er goede eettentjes waren bij een plaats verderop. We zijn er naar toe gereden voor een late lunch. Dat vonden wij echter tegenvallen, maar toch nog ergens een birgertje kunnen scoren. 's Avonds buiten gezeten dobbelen. Als Jeroen dit zou typen, zou hij hier uitweiden over wederom zijn winst, ik schrijf echter de verhalen, dus ik wijd hier verder niet over uit. 

Om niet alleen maar zand en zee te zien, hebben we ook een appartement geboekt vlak bij het nationale park Mount Kosciuszko. Dat is de hoogste berg van Australië en in de winters is het een skigebied. Na aankomst het dorpje verkend, boodschappen gehaald voor het eten en een rondje gewandeld langs het meer, Lake Jindabyne. Onder het genot van een heerlijke Australische Malbec (rode wijn voor de niet wijn kenners) de dobbelstenen er weer bij gepakt. Laten we het zo zeggen dat Jeroen het spelletje heel erg leuk vond en Marjolijn zich de fles toegeëigend heeft.... Wat een heerlijke wijn! 

De volgende dag vroeg op, naar de stoeltjeslift gereden en kaartjes gekocht voor de lift. Tuurlijk moest er net weer een bus Chinezen arriveren net voor ons, duurt lang... Toch gek om met een lift naar boven te gaan terwijl er nergens sneeuw ligt. De hike naar de top was goed te doen. Zoals Jeroen zegt: "dit had ik ook wel op m'n teenslippers gekund". De top lag op 2228meter hoog. Het was prachtig weer, kaiserswetter! Na de wandeling bij het hoogst gelegen restaurant van Australië wat gegeten en gedronken en de dobbelstenen uit de tas gehaald. De bediening vond het fantastisch dat wij een potje yathzee aan het doen waren. Aangezien ons lift kaartje ook toegang had tot de gondel, zijn we toch maar gestopt en met de gondel omhoog gegaan. Op het terras daar het potje dobbelen afgemaakt en genoten van de zon, de bergen en gekeken naar alle mountainbikers die naar beneden reden. Het gebied speelt goed in op zomers ook genoeg inkomen krijgen door toerisme. Gewoon omdat het kon nog een keer met de stoeltjes lift omhoog en naar benden, genieten van iedere minuut zon! Heerlijke dag gehad! Heb ik al gezegd dat we enorm genieten??!! 

​​​​​​De badlakens begonnen het strand te missen, dus op naar de volgende plek, Eagle Point. Dit ligt aan het water, maar het weer was wat twijfelachtig. Jeroen zag op de kaart van de omgeving dat er koala's te zien waren op een eilandje in de buurt. Hij heeft ze uiteraard bij zijn eerdere trip al gezien, maar Marjolijn was weer helemaal in extase, een klein kind in de snoepwinkel! Met de Ferry naar de overkant, dit was echt maar een paar minuutjes. Er was een wandeling van nog geen twee kilometer, dus wij de bordjes van de Koala Trike gevolgd. Bij de eerste boom was het al raak. Zo bijzonder om die knuffelbeesten heerlijk in de boom te zie hangen en luieren! Uiteindelijk hebben we er veel gezien en iedere keer was het weer bijzonder. Het nadeel van stilstaan om te kijken en foto's te maken is dat je een prooi bent voor vliegen, muggen en wag er ook nog mee rond loog. Snel het citronella spul erbij gepakt. Ach je moet er wat voor over hebben! Het blijft bijzonder om te zien!

Terug bij het huisje met de rottweiler geknuffeld van de eigenaren. Het leek wel kamperen bij de boer. Leuke plek, aardige mensen, netjes verblijf. Na het dobbelen beide wat mensen gebeld in Nederland, blijft leuk om het thuisfront te spreken en te horen dat het weer in Nederland verre van fantastisch is. Je hoort ons niet klagen! 

​​​​​​In de ochtend heeft Jeroen nog met het met zijn broer Robin gebeld voorkeuzes door te nemen voor zijn nieuwe woning. Wat is die digitale wereld toch handig! Hopenlijk is deze tweede ronde sneller goedgekeurd dan de eerste ronde.

De auto was snel ingepakt en we zijn weer op pad gegaan. Waar zouden we zijn zonder Google maps. Adres invoeren en het blauwe lijntje volgen, zo makkelijk en handig. De reis ging naar Sandy Point. We naderen Melbourne! Sandy Point is een klein plaatsje aan zee. Na aankomst spullen gepakt en naar het strand. Maar ja, het weer hebben we geen invloed op en we werden nog net niet gezandstraald, wat een wind. Uiteindelijk terug gelopen en bij het huisje de dobbelstenen er weer bij gepakt. Verder zijn we niet fanatiek ofzo hoor. We zagen dat de bar van de plaatselijke surfclub geopent was, dus daar zijn we naar toe gegaan om wat te eten. Fish en chips. Lekker simpel, veel, pfff... Het duurde wel even voordat het eten klaar was, maar goed, het is allemaal vrijwilligerswerk en de zanger en wijn maken het wachten aangenaam. Daarnaast brak de zon door en kwam de barman een praatje maken. Gezellige avond. Daarna lekker douchen en ons klaarmaken voor de tocht van morgen. We willen er vroeg uit om op de bestemming  nog naar het strand te kunnen. Later in de middag wordt namelijk onweer voorspeld. 

Groetjes, 

Jeroen en Marjolijn