The Great Ocean Road 11-16 Jan 2025

Hallo! 

Daar zijn we weer en wat hebben we weer veel mooie dingen gezien. We zijn door de  grote stad Melbourne gereden naar Geelong. Een plaats te westen van Melbourne en ligt vlak bij de start van de Great Ocean Road. We zijn op tijd vertrokken, want in de loop van de dag zou het weer minder worden. Zo hadden we nog even wat tijd om naar het strand te gaan. Uiteindelijk waren we tegen het einde van de ochtend bij het strand, maar wat een drukte met auto's, alle parkeerplekken vol! Lang leve Google maps, want die gaf ergens nog een parkeergarage aan. Die bleek om de hoek te liggen en kostte wel vijf dollar voor de hele dag, nog geen drie euro dus. We snapten er niks van dat iedereen moeilijk deed met parkeren langs de weg en in de wijken. Langs de kust was een stuk strand en veel gras. Overal stonden partytenten met families, vrienden en buren. Bij een deel van de kustlijn was een soort balustrade gebouwd waardoor een zwemgedeelte ontstond met verschillende platvormen en duikplanken. Daarnaast was er ook nog een echt zwembad bij voor de kinderen, heupdiepte. We vonden een stukje grasveld waar we de dag hebben vertoefd. Lekker even geen zand overal. Het treintje wat ieder half uur toeterend voorbij kwam, namen we maar even voor lief. Het onweer bleef uit en het zonnetje bleef nog prima schijnen de rest van de dag. Jeroen is nog van de hoge toren gesprongen. Hij kwam trots het water uit en het voelde wel als 10 meter hoog. Ik gok op een meter a 4-5, maar het blijft leuk al die waterspeeltjes. Wat een kadootje voelt het dan zo dag lekker relaxen. Uiteindelijk toch maar eens vertrokken richting het huisje. In de buurt was een bierbrouwerij waar je ook kon eten, dus daar zijn we naar toe gelopen. Mooi pand, leuke entourage en lekker gegeten. Na een potje dobbelen het bed in. Zo'n dag doorbrengen aan het strand is erg vermoeiend. 

De volgende dag is het tijd voor The Great Ocean Road. Dit is een route van zo'n 250km langs de kust. Vantevoren had ik opgeschreven wat er allemaal te zien is en wat aangeraden werd door dutchies travel. Dat is de reisorganisatie die ook de nieuwjaarsduik en het feestje in de kroeg georganiseerd hadden. Het is een flink tuk rijden en we besluiten vroeg in de auto te stappen en na een half uur rijden aan het strand te stoppen om te ontbijten. Het is kouder dan we hadden gehoopt, maar het uitzicht blijft mooi vanaf het uitkijkpunt. Er zijn veel surfers in het water. Het is dan het surfwalhalla van de regio.

De volgende stop is de boog over de weg die gezien wordt als de officiële start van de Great Ocean Road. We stoppen om achterin de rij aan te sluiten bij 'm foto's te maken. Er is net een bus met toeristen voor ons gestopt. Verder is er ook een beeld en een plakkaat wat aangeeft dat de Road gebouwt is door soldaten die terugkeerden van de eerste wereldoorlog als rehabilitatie traject. We leren ook nog wat bij tijdens deze reis ;) 

We willen daarna in Lorne stoppen, maar wat is het daar druk, alle parkeerplekken vol. Eerst maar naar Teddy's Lookout, een uitkijkpunt boven op een berg. De ernaartoe is flink stijl, maar uiteindelijk is het uitzicht prachtig! Mooi zicht op een baai, de kustlijn en de zee. In de juiste periode zouden er walvissen gespot kunnen. Nu is niet de goede periode. 

Onderweg stoppen we een keer om naar de zee en kustlijn te kijken. Bij Kafe Kaoala drinken we wat op het terras. Er komen weer wat herinneringen boven van zijn trip in 2017. Na de pauze lopen we een straat in waar in de koala's gespot kunnen worden. We lopen een aantal minuten, maar zien niks en besluiten terug te gaan naar de auto. We hebben ze tenslotte al een keer op de foto gezet en er zijn nog zoveel mooie plekken te zien. 

Het volgende plaatsje Appolo Bay is wat kleiner dan Lorne en de eerste vrij parkeerplek pakken we gelijk. Hoe Jeroen het uitgezocht heeft weet ik niet, maar we zijn gestopt recht tegenover een toeristische souvenir winkel. Gezwicht voor wat leuke spullen. Daarna lopen we de winkelstraat nog door en bekijken nog meer winkels. Even de benen strekken. 

Op het lijstje met geadviseerde punten staan twee watervallen. Tja, die hebben al heel veel gezien in Nieuw Zeeland, dus we besluiten die links te laten liggen. Verwend als we zijn, denken we dat het tegen gaat valken. We rijden door naar een wandeling in het woud. Het is ongeveer 45 minuten lopen. Prachtige natuur, grote bomen, oude bomen van zo'n 200jaar zeggen de bordjes. Jeroen poseert in een omgevallen holle boom om aan te geven hoe groot de bomen hier kunnen worden. Mooie wandeling. 

Daarna staat de vuurtoren van het zuidelijkste puntje van de Great Ocean Road op het programma. Aangekomen bij de parkeerplaats blijky dat we moeten betalen om er naar toe te mogen lopen. Hebben we dat er voor over? We lopen eerst een stukje naar een uitkijkpunt op de vuurtoren. Dit valt tegen en we hebben niet het enthousiasme gekregen om het van dicht bij te bekijken. Jeroen maakt wel erg veel vrienden onderweg. Iedere keer heeft hij toch vliegen op zijn rug zitten. Om in zijn eigen woorden te spreken: "ik voel me net een stuk stond met al die vliegen!" Ik pies bijna in m'n broek van het lachen. Wat trouwens nog een mooi verhaal die in dit thema past,is het wildplassen van Jeroen. Als je hier in Australië beginnend bestuurder bent van een auto dan moet je een bordje met een rode P (practioner) bij het nummerbord hangen of achterop de auto plakken. Daarna moet het een groene P zijn. Onderweg duurde het even voordat we een wc tegen kwamen, dus maar ergens gestopt zodat hij een boom kon opzoeken. Ik ben in gedachten verzonken terwijl jeroen ineens de deur open trekt en met trots een groen bordje met een P laat zie en enthousiast roept "PRIMA PLAS PLEK!" HAHAHAHAHA!!! Genoeg poep en plas verhalen. Terug naar de trip. 

De grote toeristische attractie is 'De twaalf apostelen'. Dit zijn rotsen die uit het water steken. Helaas is door erosie en het water het aantal geslonken naar 7 apostelen. Toch blijft het mooi om te zien. We zijn niet enige en banen ons een weg door de toeristen om mooie plaatjes te schieten. Vlak bij de apostelen ligt Gibson Steps. Jullie raden het al via een trap kom je op een strand dat uitzicht bied op twee apostelen. Prachtig met de ruige zee erbij. Vanaf het strand en boven bij het uitkijkpunt nemen we de tijd om te genieten van de natuur. Jammer dat er af en aan helikopters vliegen om de toeristen van bovenaf de apostelen te laten zien. Ons appartement is nog ruim 2,5 uur rijden. Op de terugweg pakken we de overige punten wel om te bekijken. Aangekomen in Portland installeren we ons in het appartement en wandelen naar de pub voor wat eten. Heerlijk buiten gezeten in het zonnetje. 

De volgende dag slapen we wat uit en nadat Jeroen boodschappen heeft gedaan ontbijten we op het gemak om vervolgens de spullen te pakken om naar het strand te gaan. Er staan twee campingstoelen in de kast, dus die nemen me mee naar het strand. Aangekomen bij Shelly Beach twijfelen we even of we er wel naar toe mogen, want er is niemand op 2 vissers in de verte na. De eigenaar van het appartement adviseerde om hier naar toe te gaan dus we zoeken een plaatsje op het privé strand. Uiteindelijk komen er nog wel meer strand gasten, maar we hebben drukke stranden gehad de afgelopen weken. Ik ben blij met de stoelen, voeten op de koelbox en lekker boekje lezen. Jeroen kan het lang volhouden om op het zand te liggen, wel reglmatig even omdraaien om egaal bruin te worden 😉. Jeroen heeft de dobbelstenen meegenomen en we besluiten ter afwisseling van het relaxen even een potje te dobbelen. Hij doorzoekt z'n hele tas, maar kan geen score briefjes vinden. Dan wordt het wel lastig. Gelukkig zit er een café bij het strand, dus ik haal een cappucino mezelf en wat een lekker stukje cheesecake voor ons beide. Met mijn charme leg ik uit dat we een dobbelspel willen doen, maar de scoreformulieren vergeten zijn. Ik vraag of het mogelijk is een papier te kunnen krijgen. Die vraag hadden ze nog nooit gehad, maar een glimlach kreeg ik wat mee en konden we weer fanatiek de dobbelstenen gooien. Weer een bijzondere plek om een potje Yathzee te spelen. Aan het einde van de de middag, doen we nog een strandwandeling, lekker met de voeten in zee. Na het eten, zelf gekookt, op tijd naar bed. Het was een lange dag en morgen weer op tijd er uit, want we hebben nog wat dingen te bekijken langs de Great Ocean Road. 

De eerste stop is de Bay Of Islands. Een prachtig stuk kustgebied met verschillende eilandjes. Dat de zon nu volop schijnt en de lucht hellemaal blauw is, maakt het uiteraard ook een stuk mooier! Jeroen neemt zijn vliegende vrienden weer mee op zijn rug. Al zwaaiend met de armen om vliegen weg te jagen stappen we de auto in naar de Grotto. Met een trap naar beneden kom je uit bij een muurtje en een doorkijk in de rotsen naar de zee. We zijn vroeg, dus het is nog rustig. Beide weer geposeerd voor de nodige foto's. Vlak bij is de London Bridge. Dit was een boog over het water die enkele jaren geleden is ingestort. Wel weer mooi om de zee en de natuur zo te zien. Omdat we de twaalf apostelen zo mooi vonden, gaan we daar nog een keer naar toe. Nu kunnen we het bekijken met mooi weer, zon en blauwe lucht. Toch weer een stukje mooier dan de eerste keer met bewolking. Jeroen heeft aan de selfiestick gedacht en ook Edje wordt weer ingezet als fotomodel. Het blijft prachtig om naar het natuur fenomeen te kijken en we nemen er ook de tijd voor. 

Vervolgens rijden we door naar onze laatste stop voor Melbourne. Prima air bnb huisje. We kunnen nog een laatste was draaien en genieten van de namiddag zon. Als alle was hangt, wandelen we naar het centrum en kiezen een Italiaans restaurant uit om wat te eten. Het terras zag er het gezelligst uit en het eten was ook nog eens lekker. Via de pier en het strand zijn we terug gelopen. Ik had niet helemaal goed op Google maps gekeken, of eigen wel goed gekeken, maar het verkeerde adres ingevoerd. Ach, een kleine omweg deert ons niet. Hierdoor hebben we al wel vast naar de skyline van Melbourne kunnen kijken. 

Dan de ochtend van het grote inpakken, alles moet in de koffers en tassen, want we moeten de auto inleveren. Met wat prop en duwwerk lukt het alles in te pakken. Via de wasstraat en de benzinepomp leveren we de auto in. Eigenlijk was de wasstraat misschien niet nodig geweest, want het begon flink te regenen. Het inleveren gaat allemaal erg makkelijk en snel. De shuttlebus brengt ons naar het vliegveld waar we een taxi naar ons hotel nemen. Nog een paar dagen Melbourne en natuurlijk de Australian Open!

Groetjes, 

Jeroen en Marjolijn