Hong Kong

De vlucht ging voorspoedig en we mochten beide het land in. Geen stempel meer in je paspoort maar we kregen een geprint briefje mee. De taxichauffeur stond klaar. Naast het reserveren van de taxi heeft de diva voor zichzelf ook koffer service erbij geboekt denk ik, want zijn zware tas werd overgenomen door de chauffeur. Goed, emancipatie, ik sleep al m'n spullen zelf wel naar de taxi. Onderweg al verbaasd over het vele verkeer en vooral dat er overal gebouwd werd en waar je kijkt wolkenkrabbers zijn. De een nog groter dan de ander. Bij het hotel werd het Jeroen nog makkelijker gemaakt, zijn beide koffers werden naar binnen gebracht! Prima, geen probleem, ik red me wel... 

Het inchecken zorgde voor enkele problemen, want de creditcard van Jeroen was geblokkeerd en hij is er nog steeds niet achter hoe dat kan, maar via Apple Pay kan hij inmiddels wel contactloos betalen. Vreemd, maar zodra de nieuwe code er is, doet de card het weer. Mijn creditcard deed het wel, maar nog niet eerder gebruikt en ik was mijn pincode vergeten, laten we het op de jetleg gooien. Uiteindelijk is het gelukt via een honkkongs tikkie. Gelukkig was er een kamer beschikbaar en hebben we eerst bijgeslapen en om te wachten tot ik op een schappelijke tijd naar huis konden bellen om mijn ouder te vragen naar de code te zoeken. Gevonden! Jeuh! Wederom wat moeten we zonder het thuisfront...

Na wat boodschappen te hebben gedaan, hebben we gezwommen en de fitnessruimte gechekt. Ja,ja, we hebben gesport! Ik kan mijn werk toch niet helemaal loslaten dus Jeroen flink aan het werk gezet met oefeningen (die ik zelf ook pittig vond hoor). Vervolgens hebben we wat rondgelopen door de straten en gekozen voor een veilig uitziend restaurant, hamburger met belgische friet.

De volgende dag uitgeslapen en na een uitgebreid ontbijt, wat veel keus, zijn we met een plattegrond van het hotel rondgelopen naar toeristische plekjes. Daarnaast hadden we bonnen gekregen om bij eettentjes te verzilveren. Na wat zoekwerk, hebben we er een aantal gevonden, maar sommigen toch overgeslagen, omdat het eten er niet echt aantrekkelijk uit zag. Ook vandaag de sportschool weer ingedoken en daarna afgekoeld in het zwembad, bijzonder met het uitzicht op de verlichte stad. Voor het avondeten gekozen voor een lokaal tentje die er nog wel betrouwbaar uit zag. OK gegeten voor een spotprijsje. Echter deed onze creditcard het niet in dit restaurant, dus heb ik Jeroen achter gelaten om te helpen in de bediening en de keuken om onze schuld af te lossen ;) Nee, gekheid, ik heb een pinautomaat gezocht en Jeroen bleef wachten in het restuarant. Hij is nog steeds aan het wachten op een nieuwe code. Het is allemaal weer goed gekomen. Het voelt soms net buurman en buurman op vakantie :)

Nu zitten we te wachten op het vliegveld totdat we mogen inchecken en dan begint het volgende hoofdstuk van ons avontuur. Op naar Auckland!

Groetjes,

Jeroen en Marjolijn

p.s. Als jullie denken, wat doet die kerstkabouter op sommige foto's. Jeroen heeft ' Edje' kado gekregen van zijn familie, dus die geniet mee vanuit de rugzak van de reis. Dat geldt ook voor het witte hartje van Marjolijn, gekregen van mijn nichtje Marit.